Abshoven blijft monument. De Limburger 09-02-2001
SITTARD-GELEEN-BORN : Het voormalige klooster Abshoven in Munstergeleen blijft monument, ook als de Rijksdienst voor monumentenzorg het van de lijst schrapt. In dat geval wil Sittard-Geleen-Born het pand namelijk tot gemeentelijk monument verklaren. De bouwplannen die de gemeente met het complex heeft gaan dan ook gewoon door, verzekert een woordvoerder. Projectontwikkelaar Meulen in Weert wil in enkele bijgebouwen appartementen maken en het oude klooster met kapel opknappen. Of Abshoven daadwerkelijk van de lijst van rijksmonumenten wordt gehaald is overigens nog niet zeker. De Rijksdienst wil dat wel, maar de gemeente en de werkgroep Heemkunde Zonder Grenzen tekenden bezwaar aan tegen dat plan. Een bezwarencommissie moet daarover nog een besluit nemen. Volgens een intern advies van de Rijksdienst is de monumentale waarde van Abshoven aangetast door de brand die zes jaar geleden woedde. Sindsdien ligt het klooster er zwaar gehavend bij en is er nauwelijks iets gedaan aan het onderhoud. Vandalen en het weer hadden vrij spel, waardoor veel waardevolle elementen zijn verdwenen of beschadigd. De binnenmuren van de kapel zijn met teksten beschilderd. En hoewel de gemeente al jaren geleden een verbouwingsplan presenteerde, is er nog geen activiteit te bespeuren. Omwonenden hebben er intussen nog maar weinig vertrouwen in dat de bouwplannen doorgaan. ”Och, ze hebben al zoveel beloofd. Ik moet het nog zien,” zucht N. Paumen. ”Het is schandalig, we kijken er al zes jaar tegenaan.” Intussen gaat het volgens haar van kwaad tot erger. Regelmatig hangen er mensen rond de gebouwen die daar niks te zoeken hebben. Vaak wordt er afval gedumpt en af en toe is er weer een brandje. Ook het echtpaar Kersemakers heeft er geen goed woord voor over dat het kloostercomplex zo is vervallen. ”Het kan best dat ze het nog in de oude staat kunnen herstellen, maar dat zal heel veel geld kosten,” weet zij. ”De gemeente heeft daar weinig over te vertellen. Het is van die projectontwikkelaar.” Beiden hebben een bijzondere band met het gebouw, waarvan het oudste deel in 1680 werd gebouwd. Zij verbleef ooit een tijdje bij de nonnen en woont al ruim vijftig jaar tegenover het complex. ”Vroeger draaide alles in het dorp om de nonnen; het Groene Kruis, de school. Daar is niks van over. Ik vind dat er voor hen een soort gedenkteken moet komen,” vindt haar man. Hij loopt geregeld als een soort monumentenwacht over het terrein en waarschuwt de politie als er dingen gebeuren die niet in de haak lijken. En dat gebeurt geregeld. Daar is weinig aan te doen, want wie wil kan gewoon op het terrein en in de zwaar gehavende en deels zwartgeblakerde gebouwen. De enige manier om het verval te stoppen is woningbouw, weer N. Kersemakers. ”Ik hoop dat ze in elk geval een deel kunnen behouden in de oude staat. Zodat het weer leefbaar wordt.